بازگشت انسان به ماه بعد از ۵۰ سال

پس از بیش از نیم قرن وقفه در پروازهای سرنشین‌دار به سوی ماه، برنامه جاه‌طلبانه ناسا برای بازگشت انسان به همسایه آسمانی زمین وارد مرحله‌ای حساس شده است. بر اساس برنامه «آرتمیس»، ناسا قصد دارد در قالب مأموریتی سرنشین‌دار، فضانوردان را دوباره به دور ماه بفرستد؛ مأموریتی که می‌تواند نقطه عطفی در تاریخ اکتشافات فضایی قرن ۲۱ باشد و توجه جهانی را به خود جلب کند.

این مأموریت که با نام Artemis II شناخته می‌شود، در واقع نخستین پرواز سرنشین‌دار ناسا به سوی ماه از زمان مأموریت‌های آپولو در دهه ۱۹۷۰ میلادی خواهد بود. هدف اصلی آن، فرود روی سطح ماه نیست، بلکه پرواز مداری فضانوردان به دور ماه و بازگشت ایمن آن‌ها به زمین است. ناسا از این مأموریت به‌عنوان یک گام حیاتی برای سنجش آمادگی فناوری‌ها، فضاپیماها و سیستم‌های پشتیبانی حیات استفاده می‌کند.

بر اساس اعلام رسمی ناسا، زمان‌بندی اولیه مأموریت آرتمیس ۲ برای سال ۲۰۲۵ در نظر گرفته شده است؛ اما تجربه پروژه‌های بزرگ فضایی نشان می‌دهد که تأخیرهای فنی، آزمایش‌های ایمنی و اصلاحات مهندسی می‌توانند تاریخ پرتاب را تغییر دهند. به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران فضایی معتقدند احتمال انجام این پرواز در سال ۲۰۲۶ کاملاً جدی است و نمی‌توان آن را نادرست یا شایعه دانست.

فضاپیمایی که قرار است فضانوردان را به دور ماه منتقل کند، اوریون (Orion) نام دارد؛ کپسولی پیشرفته که برای سفرهای دوردست فضایی طراحی شده و با موشک سنگین SLS به فضا پرتاب می‌شود. این فضاپیما پیش‌تر در مأموریت بدون سرنشین آرتمیس ۱ آزمایش شد و توانست با موفقیت به دور ماه سفر کند و به زمین بازگردد؛ مسئله‌ای که امیدها به اجرای نسخه سرنشین‌دار را افزایش داد.

ناسا برای مأموریت آرتمیس ۲، چهار فضانورد را انتخاب کرده است که شامل سه فضانورد آمریکایی و یک فضانورد کانادایی می‌شوند. آن‌ها قرار است حدود ۱۰ روز در فضا حضور داشته باشند، از مدار ماه عبور کنند، داده‌های حیاتی درباره تشعشعات، عملکرد سامانه‌ها و رفتار فضاپیما را ثبت کنند و سپس به زمین بازگردند. این اطلاعات، نقشی کلیدی در آماده‌سازی مأموریت‌های بعدی، به‌ویژه فرود انسان روی ماه، خواهد داشت.

اهمیت این مأموریت تنها به بازگشت به ماه محدود نمی‌شود. برنامه آرتمیس بخشی از راهبرد بلندمدت ناسا برای ایجاد حضور پایدار انسان در ماه و استفاده از آن به‌عنوان سکوی پرتاب مأموریت‌های آینده به مریخ است. به همین دلیل، موفقیت یا شکست آرتمیس ۲ می‌تواند مسیر اکتشافات فضایی دهه‌های آینده را تعیین کند.

در مجموع می‌توان گفت خبر پرواز دوباره فضانوردان به دور ماه کاملاً واقعی و مبتنی بر برنامه رسمی ناسا است. تنها نکته‌ای که هنوز قطعیت ندارد، زمان دقیق انجام مأموریت است. اگرچه ناسا همچنان بر سال ۲۰۲۵ تأکید دارد، اما انتقال این پرواز تاریخی به سال ۲۰۲۶ سناریویی محتمل و قابل انتظار محسوب می‌شود؛ سناریویی که می‌تواند دوباره نگاه جهانیان را به آسمان شب و ماه معطوف کند.